با توجه به تجربهای که شرکتهای تسهیلگر درچند سال اخیر داشتند، اتفاقاتی از این دست، تجربه جدیدی برای تیمها نبود. تنها تفاوتی که کرونا نسبت به سایر اتفاقات داشت، موضوع زمان آن است که بسیار طولانیتر شد.
برای نمونه در سال 98، اتفاقاتی از قبیل سقوط هواپیما، قطع اینترنت و... باعث شد تا شرکتها صفر مطلق را تجربه کنند.
در مقالههای مختلفی در سراسر دنیا، کرونا را به قوی سیاه تشبیه کردهاند که برای شرکتها و استارتاپهای حوزه گردشگری سلامت چندان این معنا را نداشت.
اما فقط طولانی بودن زمان این اتفاق است که میتواند مشکلات بسیاری را بهوجود آورد و اگر این وضعیت ادامهدار باشد، قطعا سرپا شدن سخت خواهد شد.
با توجه به این موضوع، نکتهای همیشه مدنظر تیمهای گردشگری سلامت است که میگویند، ایران را باید به چشم یک ایران داینامیک دید و البته اکنون باید جهان را هم به همین دید، نگاه کرد.
به این معنا که دائما تغییراتی رخ میدهد و این تغییرات نباید چیز جدیدی برای اعضای یک تیم باشد تا با این سبک آشنا شوند.
با توجه به این تجربیات شرکتهای فعال و موفق در توریسم درمانی سعی کردند، شرایط کنونی را بهخوبی مدیریت کنند.
در گردشگری سلامت، غالبا تمایل توریستها به سمت جراحیهای زیبایی یعنی جراحیهای انتخابی است. به این معنا که اگر فرد در لحظه جراحی را انجام ندهد، اتفاق ناخوشایندی برایش رخ نمیدهد. بنابراین میتواند برای انجام آن برنامهریزی داشته باشد.
اما از آن طرف جراحیهایی درمانی مانند ارتوپد، نازایی، قلب و... باید هرچه سریعتر انجام شوند و بیماران باید با کمی بهبود اوضاع برای انجام آنها سفر کنند.
باتوجه به این نکته بیشتر شرکتهای گردشگری سلامت تصمیم گرفتند که تمرکزشان را روی کشورهای همسایه بگذارند؛ زیرا یک بازار بالقوه 400 میلیونی اطراف ایران وجود دارد که زیرساختهای ضعیف درمانی داشته و یا اصلا زیرساخت درمانی ندارند؛ پس برای درمان نیازمند سفر هستند.
از هفته گذشته که اتاق عملها باز و شرایط کمی عادی شده، چند شرکت توانستهاند که اولین بیمار سال 99 را پذیرش کنند. آنها معتقد هستند که باتوجه به این موضوع اوضاع کمکم رو به بهبود خواهد رفت.
مدیریت بحران کسبوکار
برای مدیریت کردن شرایط موجود مهمترین موضوع بهینهکردن هزینهها است. بهطورکلی کار را به دو بخش ستاد و صف تقسیم میشود که متاسفانه در شکلگیری استارتاپها، استارتاپ غالبا وارد بحث هزینه کردن در فضای ستاد و هزینههایی میشود که ارتباط مستقیمی با کسبوکارشان ندارد.
در کسبوکار و بیزینس هم درخواستها کماکان وجود دارد اما تعدادش بسیار کم شده است. شرایط کنونی مانند فنری میماند که در حال جمع شدن بوده که پس از عبور از این وضعیت شرکتها شرایط خوبی را تجربه خواهند کرد که همه باید برای آن زمان خود را آماده کنند.
شرکتها همچنین در راستای مدیریت بحران سعی کردند که مدلهای دیگر درآمدزایی دیگری را ایجاد کنند.
در این روزها که همه جهان درگیر این بحران است، یا باید با آن کنار بیاییم و یا اتفاقی برای آن میافتد!
برای مثال یک شرکت گردشگری سلامت، در یک یا دو شهر فعالیت میکند. حال بهتر است این را با شهری مانند استانبول و دبی مقایسه کنیم که پایه آنها بر گردشگری است. اگر نتوانیم از این بحران بیرون آییم چه اتفاقی برای این شهرها و یا کشورهایی که بر پایهی گردشگری هستند، میافتد.
حتی لیگهای فوتبال هم دچار بحران شدهاند و چه اتفاقی برایشان رخ خواهد داد؟ برای نمونه لیگ انگلیس حق پخش بسیار سنگین دارد و... اما اکنون فعالیتی نمیکند.
بهطورکلی میتوان گفت بسیاری از بیزنسها و فعالیتها صفر مطلق شدهاند. بنابراین باید اتفاقی رخ دهد؛ حال یا بهروی نابودی خواهد رفت و یا درست میشود. درواقع حد وسط ندارد.
تغییر مدل کسبوکار
بهغیر از بخش لجستیک و عملیات مجموعه که فرآیند ترنسفر، پیکاپ فرودگاهی و... را انجام می دهند، باقی اعضای یک گردشگری سلامت به کار خود ادامه میدهند.
این تیمها در حال حاضر روی تولید محتوا به زبانهای مختلف کار کرده و وبسایتشان را بهروزرسانی میکنند.
درواقع در شرایط کنونی کار را بیشتر سیستماتیک کرده و روی رضایت مشتری و نرمافزار CRM مجموعه فعالیت چشمگیری انجام میدهند.
با این حال تاثیر کرونا بر گردشگری سلامت بهگونهای است که تغییراتی درمدل درآمدزایی شرکتها رخ داد و آن هم حرکت به سمت جراحیهای درمانی است؛ زیرا تمرکز مجموعهها در گذشته بیشتر روی جراحیهای زیبایی بود. همچنین بازار هدف را از اروپا به کشورهای همسایه سوق دادند.
اهمیت نیروی انسانی
به نیروی انسانی باید ریشهای نگاه کنیم؛ در مرحلهی اول استخدام نیرو باید به جذب نیروی انسانی و قبل از آن مدیر HR قوی توجه داشته باشیم. درواقع این برای هر استارتاپی ضروری است که فرآیند جذب و استخدام را بسیار جدی گرفته و با وسواس این کار را انجام دهد.
اگر بخواهیم پروسه منابع انسانی را به سه دسته تقسیم کنیم، رویه از نیروی انسانی به منابع انسانی و درنهایت به سرمایه انسانی خواهیم رسید.
این شرکتها معمولا در بخش مالی هم برنامههایی را مبنی بر آنکه بتوانند از اعضای تیم حمایت کنند، داشتند. اما ناگزیر آن دسته از افرادی که با بیماران بهصورت مستقیم کار کرده و فرآیند تسهیلگری را برای آنها انجام میدادند، از تیمها جدا شدند.
در شرایط موجود اهمیت نیروی انسانی بسیار خودنمایی میکند و اینکه تیم از هم نپاشد.
باتوجه به دورکاری هم نظم زندگی کاملا به هم میریزد. در اینجا تاکید روی منابع انسانی است و دورکاری هم نیازمند پروتکلهای خاص بوده و نباید کاملا منعطف باشد.
همه در روزهای خوشی باید به فکر این روزها هم باشند و ایران را یک ایران داینامیک ببینند که آبستن تغییرات است و البته همانطور دنیا را!
سایر مطالب مرتبط با گردشگری سلامت
دیدگاه خود را بنویسید